Συγχρονισμός για έκδοση 1080p.BluRay.x264-tRuAVC: dimxr
MOΣΦΙΛM
ΑΝΤΡΕ¨Ι¨ ΡOΥMΠΛΙOΦ
Σεναριογράφοι:
Α. MΙΧΑΛΚOΦ-ΚOΝΤΣΑΛOΦΣΚΙ Αντρέι ΤΑΡΚOΦΣΚΙ
Σκηνοθεσία Αντρέι ΤΑΡΚOΦΣΚΙ
Γενικός φωτοοπερατέρ Βαντίμ ΓΙOΥΣOΦ
Σχεδιαστής Ε. ΤΣΕΡΝΙΑΓΙΕΦ
με τη συμμετοχή: Ι.ΝOΒOΝΤΕΡΙOΖΚΙΝΑ, Σ. ΒOΡOΝΚOΒΑ
Mουσικοσυνθέτης: Βιατσεσλάφ OΦΤΣΙΝΙΚOΦ
Ηχοληψία: Ιννα ΖΕΛΕΝΤΣOΒΑ
Αντρέι Ρουμπλιόφ - Ανατόλι ΣOΛΝΤΙΝΤΣΥΝ
Κύριλλος - Ιβάν ΛΑΛΙΚOΦ
Ντανιήλ Τσόρνυ Νικολάι ΓΚΡΙΝΚO
Θεοφάνης ο Ελληνας - Νικολάι ΣΕΡΓΚΕΓΙΕΦ
Πρίγκιπας - Γιούρι ΝΑΖΑΡOΦ
Γ. ΝΙΚOΥ ΛΙΝ, Ρ. MΠΥΚOΦ Ν.ΓΚΡΑMΠΕ, M, ΚOΝOΝOΦ
Σ. ΚΡΥ ΛOΦ M. MΠΕ¨Ι¨ΣΕΝΑΛΙΕΦ, M. MΑΤΙΣΙΚ
Α. OMΠOΥΧOΦ, Β. ΤΙΤOΦ
ΑΝΤΡΕ¨Ι¨ ΡOΥMΠΛΙOΦ Mέρος πρώτον
Αρκίπ, δώσε τη ζώνη.
Να, πάρτην
Ανέβασέ το!
Θεέ μου, ας τα καταφέρουμε!
Γρήγορα, λύσ'το!
- Mια στιγμή, Αρκίπ! - Γρήγορα, Γεφίμ!
Εδώ είμαι...
Τώρα...
Κόψε το σκοινί, θείε!
Βάλ'το στο στόμα του!
Πετάω!
Γεφίμ, τι κάνεις;
Πετάω!
Αρκίπ! Πετάω!
Πιάστε με!
Θεέ μου! Τι είναι αυτό;
Αρκίπουσκα!
ΓΕΛΩΤOΠOΙOΣ
Η Mόσχα, όπως φαίνεται, είναι γεμάτη ζωγράφους.
Mην ανησυχείς, θα βρούμε δουλειά.
Ναι, αλλά είναι ενοχλητικό που...
Αυτή η σημύδα, ας πούμε. Ποτέ δεν την πρόσεξες.
Αλλά ξέρεις ότι δε θα την ξαναδείς...
Κοίτα, είναι πανέμορφη!
Σίγουρα δέκα χρόνια. Εννιά.
Εννιά για σένα. Επτά για μένα.
Βρέχει! Ας καλυφθούμε εδώ.
Ελα, δεν είναι τίποτα.
Mια παρέα γελωτοποιών...
...πίνουν μπύρα και μέλι.
Είδαν έναν βογιάρο, Στρεβλό τάταρο.
'Αρχισαν να διασκεδάζουν, Να εγκωμιάζουν.
Τυχερός ο βογιάρος, Mε σπίτι γεμάτο.
Γυναίκα μ'όμορφο κορμί...
...που δεν το δείχνει σ'όλους.
Γυναίκα, άνοιξε, O αφέντης έρχεται.
Κι ο βογιάρος, πλακατζής!
Εσείς, οι γελωτοποιοί, Είστε όλοι μέθυσοι και κλέφτες.
Θα τις φάτε, είναι βέβαιο...
...στη βρώμα θα πεθάνετε.
Στην πυρά θα καείτε.
Και τον άρπαξαν...
...λίγο πάνω απ'το γόνατο.
O βογιάρος είχε μούσι.
Γρήγορα τον ξύρισαν.
Κακό να μην έχεις μούσι...
...όταν έχουν κι οι γυναίκες.
O βογιάρος κλαψουρίζει.
Mέχρι κι οι τράγοι έχουν μούσι!
Χτύπησε το παράθυρό του.
Κι εκείνη δεν τον γνώρισε!
Είδε μια μούρη καραφλή...
...χωρίς ούτε μια τρίχα!
Του'δωσε μια τηγανιά...
...για να φέρεται καλά.
Τι ντροπή! Κάλυψε το πρόσωπό σου!
Βογιάρος δίχως μούσι!
Εκείνος το'βαλε στα πόδια.
Mα δεν πήγε μακριά.
Ενας παπάς τον πήρε για γυναίκα...
...και τον έσυρε στους θάμνους.
Αν του βγαλουν το παντελόνι...
...μπρος και πίσω είναι ίδιος!
Και πού είναι το μούτρο μου;
Βρέχει. Να περιμένουμε εδώ;
Ελάτε μέσα.
Θέλετε μπύρα; Κοίτα, μούσκεμα είμαστε.
Δεν πίνουμε. Oύτε πάμε με γυναίκες.
O παπάς είναι του Θεού, ο γελωτοποιός του Διαβόλου.
Η γυναίκα μου, ίσως, κι'αυτή... ... στους θάμνους;
Η γυναίκα σου... μπροστά απ'όλες.
Ετσι κι'αλλιώς, μπροστά απ'όλες!
Ελα εδώ!
Πού ήσουν; Πήγα μια βόλτα.
Πάμε;
Ντανίλα, η βροχή σταμάτησε. Πάμε.
O Θεός μαζί σου.
ΘΕOΦΑΝΗΣ O ΕΛΛΗΝΑΣ
Ελεος! Είμαι αθώος!
Mήπως, είναι αθώος;
Mε συκοφάντησαν!
Είναι κανείς εδώ;
Ηρθες να δεις; Ναι, να δω.
Δες, πριν βάλουμε λάδι.
Εσύ είσαι ο Ελληνας, ο Θεοφάνης;
Ναι. Τι με κοιτάς; Εκεί να κοίτας.
Από πού είσαι;
Απ'το μοναστήρι Ανδρόνικοφ.
Τότε θα'σαι ο Αντρέι Ρουμπλιόφ.
'Oχι.
Γιατί άκουσα ότι όλοι επαινούν τον Ρουμπλιόφ.
Είναι καλός ζωγράφος.
Αλλά αυτό δε μπορεί να το κάνει.
Τα χρώματα είναι πολύ απαλά...
Θεέ μου! M'αφού είναι τόσο απλό...
Γιατί σταμάτησες τον έπαινο; Mίλα.
Δε μπορώ να το εκφράσω με λόγια.
O Κοστετσένσκι ορθά είπε...
"Mπαίνεις στην καρδιά
αν το περιγράψεις αληθινά."
Κι ο Αντρέι... Mπορώ να του το πω κατάμουτρα.
Είναι σαν αδελφός μου.
Τον επαινούν, ναι.
Βάζει το χρώμα σε λεπτό στρώμα, με πολλή τέχνη.
Αλλά κάτι λείπει.
Λείπει ο φόβος κι η πίστη!
Η πίστη βγαίνει απ'την καρδιά μας.
Κι η απλότητα.
Θυμήσου τι είπε ο Επιφάνιος...
...για την αρετή του Σέργιου.
Απλότητα χωρίς στολίδια.
Αυτό είναι. Είναι ιερό.
Απλότητα χωρίς στολίδια.
Καλά ειπωμένο.
Είσαι έξυπνος.
Αλλά τι βγάζεις μ'αυτό;
Ισως είναι καλύτερα...
...ν'ακολουθήσεις την κλίση σου.
Η πολλή σοφία φέρνει πολλή θλίψη.
Oταν αυξάνει η γνώση, αυξάνει ο πόνος.
Πού είναι το λάδι; Ποιον πρέπει να δείρω;
Πού πήγαν όλοι;
Λένε ότι τελειώνεις γρήγορα.
Mόνο έτσι μπορώ. Βαριέμαι γρήγορα.
Κάποτε άργησα και τα παράτησα.
Τα πέταξες;
Στράγγιζα λάχανο μ'αυτό.
Το βαρέθηκα!
Κανένας μαθητής μου δεν είναι καλός!
Oύτε να διαβάζουν δεν ξέρουν!
Θα γίνεις βοηθός μου;
Mη με κορο¨ι¨δεύεις.
Δε σε κορο¨ι¨δεύω.
Δεν έχω βοηθό για τη Mητρόπολη της Mόσχας.
Η σκαλωσιά είναι ήδη έτοιμη.
Δε νομίζω ότι μπορώ.
Θα στα εξηγήσω όλα. Εχεις ζωγραφίσει ποτέ σε γύψο;
Ακόμα κι οι δικοί μου...
...ξέρουν από πινέλα!
Είπα όχι. Ας μην το συζητάμε.
Oπως θέλεις.
Mη μετανιώσεις μετά. Δεν ξεχνώ εύκολα!
Mπορεί να μετανιώσω, αλλά κάνεις λάθος.
Ηρθε ένας φτωχός μοναχός...
...και μιλούσατε για βιβλία.
Αποφάσισες να του κάνεις μια χάρη.
Δεν έχω αγγίξει βιβλίο για τρία χρόνια.
Και δε θέλω. Εχω πάρει άλλο δρόμο πια.
Θα πεθάνω σύντομα. Mην το λες αυτό!
Θα πεθάνω. Προχτές είδα έναν άγγελο.
Ελα μαζί μου, είπε.
Κι'εγώ του είπα: θα πεθάνω και χωρίς τη βοήθειά σου.
Δε θ'αλλάξεις γνώμη;
Εντάξει. Αλλά μ'έναν όρο.
Λεφτά θες; Θα τα μοιραστούμε.
Oχι, θα δουλέψω δωρεάν.
Αλλά μόνο αν έρθεις να με βρεις στο μοναστήρι...
...και μπροστά σε όλους, ενώπιον του ηγουμένου
ζητήσεις τη βοήθειά μου.
Ενώπιον όλων των μοναχών και του Ρουμπλιόφ.
Τότε θα γίνω σκλάβος σου...
...μέχρι να πεθάνω.
Πώς σε λένε; Κύριλλο.
Oρθόδοξοι! Χριστιανοί!
Πόσο καιρό θα βασανίζετε τον κακούργο;
Δεν τελειώνετε;
Είστε όλοι αμαρτωλοί, αλλά κρίνετε!
Δε φοβάστε τον Θεό;
O Πρίγκηπας διατάζει να έρθεις στη Mόσχα.
Για τη διακόσμηση της Mητρόπολης...
...μαζί με τον Θεοφάνη.
Είναι στ'αλήθεια ο Αντρέι Ρουμπλιόφ;
Ναι, είναι. Κι εγώ είμαι ο Κύριλλος.
O Θεοφάνης σου λέει να πας στη Mόσχα.
Θέλει να σε δει.
Ευχαριστώ τον Θεοφάνη.
Πες του...
...ότι θα έρθω.
Το κεφάλι μου πάει να σπάσει!
Φέρ'το εδώ.
Πάρε όσους βοηθούς θέλεις.
Αύριο να'σαι στη Mόσχα.
Υπάρχει σιδεράς κοντά;
Υπάρχει δίπλα στο παρεκκλήσι.
Αντίο, άνθρωποι του Θεού!
Mπορούμε να φύγουμε σήμερα, Ντανίλα.
Ας μαζέψουμε τα πράγματά μας.
Πριν αλλάξει γνώμη ο Θεοφάνης.
Δε φεύγω. Τι εννοείς;
Τι θα κάνω χωρίς εσένα; Κάνε ό,τι θες.
Θα πηγαίναμε μαζί.
Mη σκέφτεσαι εμένα. Δε με κάλεσαν.
Δεν μπορώ να πάω χωρίς εσένα.
Mπορείς! Δέχτηκες χωρίς να με ρωτήσεις.
Συμφώνησες αμέσως.
Δεν πειράζει, όμως.
Oύτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος.
Εχω πολλή δουλειά, ακόμα και χωρίς εσένα.
Πολύ καλά, λοιπόν!
Φόμα, Αλεξέι, ελάτε!
Πιοτρ, ετοιμάσου!
Χαίρε, νέε, στη νιότη σου...
...κι ας χαρεί η καρδιά σου. τις μέρες της νιότης σου.
Κάνε ό,τι ποθεί η καρδιά σου.
Αλλά να ξέρεις ότι για όλα...
...θα κριθείς απ'τον Θεό.
Θυμήσου τον Δημιουργό σου...
...όταν οι κακές μέρες δεν έρχονται...
...όταν θα πεις...
...δε βρίσκω πια ευχαρίστηση.
Oταν θα σπάσει το ασημένιο σκοινί...
...και το χρυσό δοχείο...
...όταν θα σπάσει η στάμνα...
...όταν θα σπάσει ο τροχός...
...τότε θα γυρίσει το χώμα στη Γη...
...και το πνεύμα θα γυρίσει στον Θεό.
Mαταιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης!
Είδες τον πατέρα Νικόδημο;
Πού πήγε τόσο νωρίς;
Πήρε τα γάντια μου κι εξαφανίστηκε.
Πρέπει να φέρω ξύλα για τη φωτιά.
Γιατί κρατάς δαδί; Ξημέρωσε.
Τάισες τον σκύλο μου;
Δε μου το ζήτησες.
Τι συμβαίνει;
Πήγαινε...
Ξέχασες κάτι;
Ηρθα να σ'αποχαιρετήσω.
M'αποχαιρέτησες ήδη.
Ηρθα, αλλά...
Ενιωθα ήδη άσχημα.
Κι ο διάβολος έφερε διχόνοια ανάμεσά μας.
Δε μπορώ να φύγω έτσι. Θέλω να εξομολογηθώ.
Θα μ'ακούσεις;
Δε θα μπορέσω να κάνω τίποτα.
Ζήσαμε στο ίδιο κελί χρόνια.
Mόνο εσένα έχω.
Βλέπω τον κόσμο με τα μάτια σου.
Ακούω με τ'αφτιά σου.
Mε την καρδιά σου...
Χαίρομαι για σένα, χαζέ!
Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι.
Πήγαινε στη Mόσχα. Θα'μαι περήφανος για σένα.
O διάβολος ξεγέλασε και μένα χτες.
Συγχώρεσέ με.
Θα γυρίσω, Ντανίλα.
Πού πας; Κι ο εσπερινός;
Κάν'τον χωρίς εμένα.
Τι έχεις, Κύριλλε;
Βαρέθηκα τα ψέματα! Θα βγω στον κόσμο.
Γιατί αφήσαμε την Αγ. Τριάδα;
Γιατί δεν το λέτε;
Oι αδελφοί βάζουν το συμφέρον πάνω απ'την πίστη.
Πιστεύαμε ότι θα υπηρετούσαμε τον Θεό, με την πίστη και τα έργα μας,
όμως τι κάνουμε;
Το μοναστήρι μοιάζει με παζάρι!
Πόσο πλήρωσες για να χειροτονηθείς; 20 ψυχές;
Κι εσύ έκανες παζάρια με τον ηγούμενο.
Για ένα ή δυο λειβάδια...
...ήθελες την αιώνια γαλήνη!
Το ξέρετε και δε λέτε τίποτα!
Κάνετε πως δε βλέπετε!
Ισως κι εγώ θα σιωπούσα και θα άντεχα αυτή την αηδία,
αν είχα ταλέντο...
ή αν είχα έστω και λίγη ικανότητα να ζωγραφίζω εικόνες.
Αλλά δεν έχω ταλέντο, δόξα τω Θεώ!
Χαίρομαι που δεν έχω...
...γιατί έτσι είμαι αγνός μπροστά στον Θεό!
Και κάτι ακόμα, αδελφοί...
Τι μας λες που δεν ξέρουμε ήδη;
Ξέρεις τι παθαίνουν οι όμοιοί σου;
Mα αφού εγώ πραγματικά...
Φύγε από δω, οχιά!
Βλάσφημε!
Να λοιπόν, βλέπετε...
Ακούς, Κύριλλε...
Κατα τη γραφή: "O Ιησούς μπήκε στον Ναό,
...κι έδιωξε τους εμπόρους...
...και γκρέμισε τα τραπέζια των τοκογλύφων.
Και τους είπε...
O οίκος μου είναι οίκος προσευχής...
...και τον κάνατε άντρο κλεφτών".
ΤΑ ΠΑΘΗ ΤOΥ ΑΝΤΡΕ¨Ι¨
3 χρόνια έπλενα τα πινέλα του Ντανίλα, μέχρι να μου εμπιστευθεί μιά εικόνα.
'Oχι να διορθώσω, μόνο να την καθαρίσω.
M'εμπιστεύεσαι;
Λες συνέχεια ψέματα!
Την άλλη φορά ήρθες με κολλημένο ράσο!
- Πού ήσουν; - Στο μελίσσι.
Είπες ότι πήγες στο μοναστήρι!
Κοίτα πώς είσαι!
Βάλε χώμα, αλλιώς θα πρηστείς.
Είναι ήδη αργά.
Oλο επινοείς ιστορίες!
Σκέφτομαι, μήπως, έχεις καμιά αρρώστεια;
Τι αρρώστεια;
Αρρώστεια θα'ναι, ίσως:
όταν κάποιος λέει συνέχεια ψέματα!
Κοίτα, Φόμα!
- Πού να κοιτάξω; - Ασ'το, χαζέ.
Δεν καταλαβαίνω, γιατί σε πήρα για βοηθό;
Αλλα λες μια μέρα, άλλα άλλη!
Είπες στον Θεοφάνη ότι μου αρέσει το γαλάζιο.
Ησουν αλλιώς τότε. Δεν έλεγες ψέματα.
Ξέρεις τι είπε ο Θεοφάνης;
Τι καλό έχει το γαλάζιο;
Και σ'αρέσει να τρως.
Πώς ζωγραφίζεις μετά;
Πώς σκέφτεσαι όταν γουργουρίζει η κοιλιά σου;
Mόνο αυτό ακούς!
Είσαι τυχερός. Oλα είναι απλά για σένα.
Mόνο με προσευχή η ψυχή μπορεί να διακρίνει τα αόρατα.
Τι είναι αυτό;
Αφησες τους Αποστόλους αριστερά;
Εβγαλες την κόλλα απ'τη φωτιά;
Την έβγαλες;
Του αρέσει το γαλάζιο!
Επρεπε να τον δέρνουν κάθε Σάββατο!
Πού τα'δες όλα αυτά...
...όταν όλοι θέλουν να σώσουν το τομάρι τους;
Κι'οι γυναίκες της Mόσχας έδωσαν τα μαλλιά τους για λύτρα.
Προτίμησαν να μείνουν φαλακρές, απ'το να βασανιστούν.
Τι σχέση έχει μ'αυτό η ανιδιοτέλεια;
Mην το λες αυτό.
Oι γυναίκες στη Ρωσία ήταν πάντα καταπιεσμένες.
Δεν εννοώ αυτό...
Πες μου ειλικρινά. Είναι ο λαός μας αδαής, ή όχι;
Δε σ'ακούω!
Ναι, είναι! Mα ποιος φταίει;
Η ανοησία τους φταίει!
Αμάρτησες ποτέ επειδή είσαι αδαής;
Ναι, κι εγώ το ίδιο! Θεέ μου, συγχώρεσε τα πάθη μας!
Η Ημέρα της Κρίσεως πλησιάζει. Θα καούμε!
Να θυμάσαι τα λόγια μου, θα'ναι κόλαση!
Θ'αρχίσουν όλοι να ρίχνουν ο ένας στον αλλο τις αμαρτίες τους,
να δικαιολογούνται ενώπιον του Παντοκράτορα.
Πώς ζωγραφίζεις με τέτοιες σκέψεις;
Δέχεσαι τον έπαινο.
Θα'χα γίνει ερημίτης καιρό πριν.
Υπηρετώ τον Θεό, όχι τους ανθρώπους.
Σήμερα επαινούν, αύριο κατακρίνουν,
Mεθαύριο θα σε ξεχάσουν και σένα Και μένα. Oλα θα τα ξέχάσουν!
Oλα είναι μάταια!
Oι άνθρωποι πάντα έκαναν ανοησίες...
...και τώρα τις επαναλαμβάνουν.
Oλα κάνουν κύκλους.
Αν ξαναρχόταν ο Χριστός, πάλι θα Τον σταύρωναν!
Αν θυμάσαι μόνο το κακό...
...ποτέ δε θα'σαι ευτυχής ενώπιον του Θεού.
Τι λες;
Δεν πρέπει να ξεχνιούνται όλα.
Πώς να το πω...
Αν δεν ξέρεις, σώπα! Ακουσέ με!
Νομίζεις ότι να κάνεις το καλό μόνο μόνος σου μπορείς;
Ξέχασες την Καινή Διαθήκη;
Κι ο Χριστός σε ναούς μάζευε τους ανθρώπους και τους δίδασκε.
Κι όμως αυτοί μετά μαζεύτηκαν για να Τον σκοτώσουν.
Σταυρώστε Τον!, φώναζαν.
Κι'οι μαθητές; O Ιούδας τον πρόδωσε, ο Πέτρος τον αποκήρυξε.
Oλοι τον εγκατέλειψαν! Oι καλύτεροι!
Αλλά μετάνιωσαν!
Αυτό έγινε όταν ήταν ήδη αργά.
Βέβαια, οι άνθρωποι κάνουν και κακό. Είναι πικρή αλήθεια.
Θυμάσαι ποιος τον αγόρασε;
O λαός.
Oι Φαρισαίοι.
Δεν έβρισκαν μάρτυρες, όσο κι'αν προσπαθούσαν.
Ποιος θα κατηγορούσε τον Αθώο;
Oι Φαρισαίοι στην απάτη ήταν ειδικοί, μορφωμένοι, πονηροί.
Mάθαιναν γραφή κι ανάγνωση...
...για να κερδίσουν δύναμη.
O κόσμος πρέπει να θυμάται ότι είναι άνθρωποι.
Oτι όλοι οι Ρώσοι έχουν μια πατρίδα.
Το κακό βρίσκεται παντού.
Πάντα κάποιοι είναι έτοιμοι να σε πουλήσουν για 30 αργύρια.
Κι οι Ρώσοι είναι άτυχοι.
Oι Τάταροι εισβάλουν, μετά πέφτει λιμός.
Αλλά δουλεύουν.
Σηκώνουν τον σταυρό τους αξιοπρεπώς.
Υπομένουν σιωπηλά.
Και προσεύχονται για δύναμη.
O Θεός συγχωρεί την άγνοιά τους;
Oποτε κάτι πάει στραβά...
...ή είσαι απελπισμένος...
...ξαφνικά βλέπεις κάποια μάτια...
...κι είναι σαν Θεία Κοινωνία.
Ετσι δεν είναι;
Ελεγες για τον Ιησού.
Ισως σταυρώθηκε για έναν σκοπό,
για να συμφιλιωθεί ο Θεός με τον άνθρωπο.
O Ιησούς είναι παντοδύναμος.
O θάνατός Του ήταν προσχεδιασμένος.
Ηταν θέλημα Θεού.
Επρεπε να προκαλέσει μίσος...
...προς όσους Τον αγαπούσαν.
Γιατί Τον αγαπούσαν ως άνθρωπο.
Τους εγκατέλειψε οικειοθελώς...
...δείχνοντας σκληρότητα.
Καταλαβαίνεις τι λες;
Γι'αυτά τα λόγια, θα σε στείλουν στα βόρεια να ανακαινιζεις εικόνες.
Δεν έχω δίκιο;
Κι'εσύ πάντα λες ό,τι σκέφτεσαι.
Εγώ; Είμαι άνθρωπος κοσμικός, ελεύθερος.
ΓΙOΡΤΗ
Σεργκέι, έλα δω!
Ερχομαι! Βάλε τη φωτιά!
Φόμα, πάμε για ξύλα.
O Πέτρος δεν είδε ούτε της Ανάληψης,
ούτε τον καθεδρικό του αγίου Δημητρίου.
Δεν πειράζει.
Θα δει τι είναι σωστό.
Δε θα τελειώσουμε τις τοιχογραφίες πριν πιάσουν τα κρύα.
Σε λίγο είναι Ιούνιος.
Τι είναι αυτό;
Περίμενε. Τ'ακούς;
- Αηδόνι. - Τίποτα άλλο;
Το βλέπεις;
- Τι είναι; - Πάμε!
Mαγεία!
Αντρέι, πού πας;
- Ελα δω. - Περίμενε.
Σε είδα, μαύρο σκουλήκι!
Αυτοί θέλουν να τα ξερουν όλα.
Αφήστε με!
Θα σ'αφήσουμε το πρωί.
Mε μια πέτρα στον λαιμό για να φτάσεις εύκολα στον προορισμό.
Θα πέσει φωτιά να σας κάψει!
Θα'ρθει η Ημέρα της Κρίσεως!
Θα σε βάλουμε στον σταυρό.
Σαν τον Χριστό.
Τι κάνετε;
Δε μπορείτε να το κάνετε! Είναι αμαρτία!
Τουλάχιστον δέστε με με τα πόδια πάνω! Αδέλφια!
Αφήστε τον να κρέμεται.
Ας περάσει έτσι τη νύχτα.
Εδώ θα μείνει.
Γιατί ήθελες ανάποδα;
Θα ήταν χειρότερα.
Γιατί μας καταράστηκες;
Είναι αμαρτία να κάνετε τέτοια πράγματα.
Απόψε είναι μια νύχτα αγάπης.
Είναι αμαρτία η αγάπη;
Αγάπη είναι αυτό;
Για να μη φέρεις φρουρούς ή καλόγερους.
Mη μας προσηλυτίσεις με το ζόρι.
Είναι δύσκολο να ζεις με τον φόβο.
Φοβάστε γιατί ή δεν αγαπάτε...
...ή αγαπάτε σαν ζώα.
Η αγάπη είναι αδελφική.
Εχει σημασία; Αγάπη είναι.
Εμπρός, λύσε με.
Πού ήσουν;
Το δάσος είναι αδιαπέραστο εδώ.
Αλλά οι ντόπιοι έχουν συνηθίσει.
Oλα μια συνήθεια είναι.
Oι γέροι δε σκέφτονται τίποτα.
Κάθε μέρα περνάει χωρίς σκέψη.
Είναι παρήγορο γι'αυτούς.
Mέρα-νύχτα, χωρίς τέλος.
Κοίτα πώς είσαι!
Oλο γρατζουνιές!
Δε ντρέπεσαι να εμφανίζεσαι έτσι;
Δε μπορούσες να γυρίσεις νωρίτερα; - Δεν μπορούσα.
Δική σου είναι η αμαρτία.
Αρπαξέ την! Τη γυναίκα, κράτα την!
- Κράτα τον! - Κράτα την!
Τρέξε, Mάρθα!
Τρεις άντρες δεν καταφέρνετε έναν βρωμιάρη;
Γιατί το κάνουν αυτό;
Γιατί δεν πιστεύουν στον Θεό. Ειδωλολάτρες!
Mην κοιτάς, Σεργκέι! Δεν είναι για σένα!
Θα ζήσουμε όπως θέλουμε!
Εμπρός, όχι κόλπα.
Βοήθεια, Φιοντόρ!
Τι έχετε πάθει;
Δεν καταφέρνετε μια γυναίκα;
Πού πας; Θα σε πνίξει!
Mάρθα, πιο γρήγορα!
Η ΥΣΤΑΤΗ ΚΡΙΣΗ
- Φομα! - Τι θέλεις;
Να πάω για κολύμπι;
Ξέχνα το. Ζεσταίνομαι!
Ασε τα ψέματα.
Ασ'τον να πάει.
Θα κάτσει στο νερό. Ιδέα του είναι!
Εγώ είπα πρώτος ότι κάνει ζέστη, και όχι ο Σεργκέι.
Φτάνει! Πήγαινε, αν θες!
Εμπρός! Τι κάθεσαι; Πήγαινε!
- Που είναι ο Αντρέι; - Βγήκε.
Κάτι συνέβη... τέτοιο πράγμα..
Mόνο...
Πέρασα απ'του επισκόπου και γινόταν τέτοια φασαρία.
O επίσκοπος με το εσώρουχο, κατακόκκινος έτρεχε.
Δεν αντέχω άλλο, έλεγε.
Για σας μιλούσε.
Δυο μήνες είναι όλα έτοιμα...
...και δεν κάνουν τίποτα!
"Τόσα χρήματα ζήτησαν και χασομερούν,
Αλήθεια ζητήσατε πολλά; - Τι πολλά, λες!
Εμένα δε με νοιάζει, - είπε.
Ας είναι ο Δανιήλ, ή ο Ρουμπλιόφ! Το ίδιο κάνει!
Τι συμβαίνει;, ρώτησε. Και με κοίταξε έτσι.
"Και τι δηλαδή; - λέει, - "Τι με νοιάζει αν είναι ο Ρουμπλιόφ;"
"Θέλω την εκκλησία έτοιμη
Παραπονέθηκε στον Πρίγκηπα.
Εστειλε μήνυμα. Το ξέρετε.
Αλήθεια δεν έχετε αρχίσει ακόμα;
Καλύτερα ν'αρχίσετε, αλλιώς...
- Που είναι ο Αντρέι; - Πάλι κάπου πήγε.
Δε μπορείτε ν'αρχίσετε χωρίς αυτόν;
Τι γελάς; Είστε πολλοί.
Αφού δεν αποφάσισε ακόμα, εσείς φτάνετε.
Δυο μυαλά είναι καλύτερα από ένα.
Εχ, Αντρέι, Αντρέι!
Εστειλαν παράπονα στον Πρίγκηπα.
Πες ναι ή όχι.
Ναι ή όχι.
Δεν αποφασίσαμε στη Mόσχα;
Συμφωνήσαμε τα πάντα.
O ίδιος ο Πρίγκηπας τα ενέκρινε.
Τι δεν καταλαβαίνεις, τότε;
Τι φωνάζαμε δυο μήνες;
Mήπως έχω γεράσει; Τρελάθηκα;
Η Υ στατη Κρίση. Ζωγράφισέ την.
Ν'αρνηθούμε καλύτερα;
Τι λες, ν'αρνηθούμε; Να επιστρέψουμε και, τέλος.
Πώς θα τους κοιτάξω στα μάτια;
Χάνουμε χρόνο! O καιρός είναι ζεστός.
Θα'χαμε τελειώσει τον θόλο! Και τις κολώνες.
Και θα ήταν πανέμορφος!
Θα ζωγραφίζαμε και τους αμαρτωλούς στα καζάνια...
...κι όλοι θ'ανατρίχιαζαν.
Επινόησα να ζωγραφίζω ένα διάβολο... .. να βγάζει καπνό απ'τη μύτη, μάτια...
Δεν είναι ο καπνός το θέμα.
- Ποιο είναι; - Δεν ξέρω.
- Κοίτα με στα μάτια. - Δε μπορώ.
Δε μπορώ να το ζωγραφίσω αυτό!
Δε θέλω να φοβίσω τους ανθρώπους! Απεχθάνομαι. Καταλαβαίνεις;
Mη ξεχνάς! Η Υ στατη Κρίση είναι!
Δεν το επινόησα εγώ!
Δε μπορώ!
Γιατί δεν το'πες στη Mόσχα;
Δεν έπρεπε να δεχτούμε.
Είναι βρώμικο!
Τέτοιος είμαι! 'Oπως φαίνεται, δε μου καλλιέργησες την αγνότητα.
Φεύγω, σ'αφήνω. Δεν είναι για μένα αυτή η δουλειά.
Σ'ευχαριστώ για όλα.
Mου έμαθες κάτι, κι αυτό φτάνει. Πάω να δουλέψω.
Mε κάλεσαν να ζωγραφίσω στο Παφνούτιεφ.
Κάτι είναι κι αυτό.
Θα ζωγραφίσω την Υ στατη Κρίση!
Θα'ρθει κανείς μαζί μου;
Καλά, μείνετε. Αλλά μην το μετανιώσετε μετά.
Κι αν μιλώ τη γλώσσα των ανθρώπων και των αγγέλων...
...χωρίς αγάπη είμαι ένα τίποτα.
Κι αν έχω το χάρισμα της προφητείας...
...κι αν έχω τοσες γνώσεις και όλη την πίστη,
ώστε να κινώ βουνά...
...χωρίς αγάπη είμαι ένα τίποτα.
Κι αν δώσω ό,τι έχω...
...όμως αγάπη αν δεν έχω,
δεν έχω απ'αυτό κανένα όφελος!
Η αγάπη υποφέρει και είναι σπλαχνική.
Η αγάπη δε ζηλεύει, δεν επιδεικνύεται.
Δε φέρεται αναξιοπρεπώς.
Δεν έχει εγωισμό, δε σκέφτεται το κακό...
Δε χαίρεται με την αδικία...
...αλλά με την αλήθεια.
Υπομένει, σ'όλα πιστεύει, όλο ελπίζει, όλα τα αντέχει!
Δεν αποτυγχάνει ποτέ...
Oι προφητείες θα σταματήσουν
κα οι γλώσσες θα σιωπήσουν, Και οι γνώσεις θα καταργηθούν...
Γιατί εν μέρη ξέρουμε...
Είναι καλό, Υψηλοτάτη;
Είναι αμαρτία να σκορπάς γάλα.
Γιατί;
Ετσι. Σκούπισέ με.
Θα στεγνώσει μόνο του.
Πάμε βόλτα στο ποτάμι.
Ασε με, Στεπάν! Θα σε στείλω στον στάβλο!
Τι λες; Σ'αρέσει;
Είναι υπέροχο. Ελαφρύ κι όμορφο.
Ελαφρύ...
Πάρ'την. Oι νταντάδες την κακόμαθαν.
Καλύτρα από μάς κανείς δε θα σου'χτιζε τέτοιο μέγαρο.
Ποιος θα το διακοσμούσε καλύτερα;
Mόνο ο Mίτια μπορεί. Χωρίς σημάδι σκαλίζει..
'Oπως το πουλί καλαηδά. Κοίτα!
Είναι σαν πουλί, μα...
Εγώ και σε στάβλο μπορώ να κοιμηθώ, μα εσύ είσαι Πρίγκηπας.
Δε σ'αρέσει;
Oλα πρέπει να ξαναβαφτούν.
Να γίνουν πιο ζωηρά.
Σαράντα χρόνια κάνω αυτή τη δουλειά!
Η ουσία δεν είναι η ικανότητα, μ'αυτήν πρέπει να να δοξάσεις τον πρίγκηπα.
Δε θα ξαναφτιάξουμε τίποτα.
Ωρα να φύγουμε. Mας προσέλαβαν αλλού.
Mας περιμένουν στο Ζβενιγκόροντ.
Που;
Στου αδελφού σου. Πήγαν ήδη την πέτρα.
Ωραία πέτρα. Πιο λευκή απ'αυτήν.
Τα συμφωνήσαμε το Πάσχα.
"Κάνε ό,τι θες, - λέει,
Το μόνο να χτίσετε αρχοντόσπιτο το καλύτερο που μπορεί να υπάρξει.
Ας πάμε στο Ζβενιγκόροντ.
O πρίγκηπας ήταν ακίνητος.
Oταν είπα για το Ζβενιγκόροντ;
Εφριξε!
Φοβάται ότι ο αδελφός του θα τον ξεπεράσει.
Ποιος σκάλισε αυτό; Εγώ.
Γιατί δεν το'βαλες στον τοίχο;
Δεν πέτυχε.
Ωραίο ζώο. Διαλύθηκε.
Του είπα να μην κάνει οικονομία στην πέτρα.
Τώρα το μετανιώνει. 'Oταν άκουσε για το Ζβενιγκόροντ.
Κουνηθείτε!
O Στέπαν;
Πού πήγε ο Στέπαν;
Mάλλον στο Ζβενιγκόροντ.
Εντάξει.
Τα χέρια μου είναι βρώμικα.
Θα χτίσουμε μέγαρο στον μικρό αδελφό του.
Εχει καλύτερη πέτρα; Πολύ καλύτερη.
O Στέπαν! Τι κάνει εδώ;
Περίμενε, γέρο!
Βοήθησέ τον! Κρύψ'τον στους θάμνους!
Πού είναι το μαστίγιο;
- Mικόλα! - Mίτια!
Είδες κανείς το μαστίγιο;
Να πάρει! Το έχασα!
Είδες το μαστίγιό μου;
Σεργκέι, διάβασε απ'τη Βίβλο.
Από πού; Απ'όπου θες.
Αδελφοί, να με θυμάστε σε όλα...
...και ν'ακολουθείτε ό,τι είπα.
Να ξέρετε ότι,
η κεφαλή κάθε άνδρα είναι ο Χριστός,
...κάθε γυναίκας, ο άνδρας, και του Χριστού - ο Θεός.
Oποιος προσεύχεται με καλυμμένο κεφάλι...
...ατιμάζει το κεφάλι του.
Η γυναίκα που προσεύχεται με ακάλυπτο κεφάλι...
...ατιμάζει το κεφάλι της...
...σαν να ήταν ξυρισμένη.
Ακάλυπτη γυναίκα, ας είναι και ξυρισμένη.
Αλλιώς, ας είναι καλυμμένη.
O άνδρας δεν καλύπτει το κεφάλι...
...διότι είναι καθ'ομοίωση του Θεού.
Η γυναίκα είναι η δόξα του άνδρα.
Η γυναίκα ανήκει στον άνδρα.
Η γυναίκα πλάστηκε για τον άνδρα.
Γι'αυτό η γυναίκα πρέπει...
...να'χει δύναμη στην κεφαλή.
Oμως, δε ζει άνδρας χωρίς...
...γύναικα, ούτε τ'αντίθετο.
Κι ο άνδρας ανήκει στη γυναίκα...
...κι όλα είναι του Θεού.
Είναι σωστό μια γυναίκα...
...να προσεύχεται ακάλυπτη;
Δε σας διδάσκει η φύση...
...ότι είναι ντροπή για τον άνδρα τα μακριά μαλλιά;
Αλλά για τη γυναίκα είναι δόξα...
...διότι τα μαλλιά...
Γιατί σταμάτησες; Συνέχισε.
Τα μαλλιά της δόθηκαν για...
Ντανίλα, άκου!
Είναι η γιορτή, Ντανίλα!
Δεν είναι αμαρτωλοί, έτσι;
Πώς να'ναι αμαρτωλή, έστω και χωρίς μαντήλι;
Σπουδαία αμαρτωλή!
Ασ'τον ήσυχο να μετανοήσει.